غزل‌های حافظ
فال بگیرغزل ۱۶۹
یاری اندر کس نمی‌بینیم، یاران را چه شد؟غزل ۱۷۰
زاهدِ خلوت‌نشین، دوش به مِیخانه شدغزل ۱۷۱
دوش از جنابِ آصف، پیکِ بشارت آمدغزل ۱۷۲
عشقِ تو نهالِ حیرت آمدغزل ۱۷۳
در نمازم خَمِ ابرویِ تو با یاد آمدغزل ۱۷۴
مژده ای دل که دگر بادِ صبا بازآمدغزل ۱۷۵
صبا به تهنیتِ پیرِ مِی‌فروش آمدغزل ۱۷۶
سَحَرم دولتِ بیدار به بالین آمدغزل ۱۷۷
نه هر که چهره برافروخت دلبری داندغزل ۱۷۸
هر که شد مَحرمِ دل در حرمِ یار بِمانْدغزل ۱۷۹
رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماندغزل ۱۸۰
ای پستهٔ تو خنده زده بر حدیثِ قندغزل ۱۸۱
بعد از این دستِ من و دامنِ آن سروِ بلندغزل ۱۸۲
حَسْبِ حالی نَنِوِشتی و شد ایّامی چندغزل ۱۸۳
دوش وقتِ سَحَر، از غُصّه نجاتم دادندغزل ۱۸۴
دوش دیدم که ملائک درِ میخانه زدندغزل ۱۸۵
نقدها را بُوَد آیا که عیاری گیرند؟غزل ۱۸۶
گَر مِی‌فُروش، حاجَتِ رِنْدان رَوا کُنَدغزل ۱۸۷
دِلا! بِسوز! که سوزِ تو، کارها بِکُنَدغزل ۱۸۸
مَرا به رِنْدی و عِشْق، آن فُضول، عِیْب کُنَدغزل ۱۸۹
طایِرِ دولَت اَگَر باز گُذاری بِکُنَدغزل ۱۹۰
کِلْکِ مُشْکینِ تو، روزی که زِ ما یاد کُنَدغزل ۱۹۱
آن، کیست کز روی کَرَم، با ما وفاداری کند؟غزل ۱۹۲
سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمی‌کند؟
یاری اندر کس نمی‌بینیم، یاران را چه شد؟غزل ۱۷۰
زاهدِ خلوت‌نشین، دوش به مِیخانه شدغزل ۱۷۱
دوش از جنابِ آصف، پیکِ بشارت آمدغزل ۱۷۲
عشقِ تو نهالِ حیرت آمدغزل ۱۷۳
در نمازم خَمِ ابرویِ تو با یاد آمدغزل ۱۷۴
مژده ای دل که دگر بادِ صبا بازآمدغزل ۱۷۵
صبا به تهنیتِ پیرِ مِی‌فروش آمدغزل ۱۷۶
سَحَرم دولتِ بیدار به بالین آمدغزل ۱۷۷
نه هر که چهره برافروخت دلبری داندغزل ۱۷۸
هر که شد مَحرمِ دل در حرمِ یار بِمانْدغزل ۱۷۹
رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماندغزل ۱۸۰
ای پستهٔ تو خنده زده بر حدیثِ قندغزل ۱۸۱
بعد از این دستِ من و دامنِ آن سروِ بلندغزل ۱۸۲
حَسْبِ حالی نَنِوِشتی و شد ایّامی چندغزل ۱۸۳
دوش وقتِ سَحَر، از غُصّه نجاتم دادندغزل ۱۸۴
دوش دیدم که ملائک درِ میخانه زدندغزل ۱۸۵
نقدها را بُوَد آیا که عیاری گیرند؟غزل ۱۸۶
گَر مِی‌فُروش، حاجَتِ رِنْدان رَوا کُنَدغزل ۱۸۷
دِلا! بِسوز! که سوزِ تو، کارها بِکُنَدغزل ۱۸۸
مَرا به رِنْدی و عِشْق، آن فُضول، عِیْب کُنَدغزل ۱۸۹
طایِرِ دولَت اَگَر باز گُذاری بِکُنَدغزل ۱۹۰
کِلْکِ مُشْکینِ تو، روزی که زِ ما یاد کُنَدغزل ۱۹۱
آن، کیست کز روی کَرَم، با ما وفاداری کند؟غزل ۱۹۲
سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمی‌کند؟
